با زور نمی‌شود بگوییم مردم حتما باید این نظام را دوست داشته باشند.

با زور نمی‌شود بگوییم مردم حتما باید این نظام را دوست داشته باشند.

%۷۷

%۲۳

کل آرا
۲۷۳
با برچسب , , , , , , , , , , .

متن منبع

هرکسی کوچکترین اطلاعاتی از قبل پیروزی انقلاب اسلامی داشته باشد و در انقلاب شرکت کرده باشد متوجه می شود که این انقلاب هرگز بدون حضور مردم و حرکت جمعی مردم امکان پیروزی نداشت. با توجه به قدرتی که شاه ظالمانه و ضد انسانیت داشت و ساواک را بر جامعه مسلط کرده بود، اگر اکثریت مردم در راهپیمایی ها شرکت نمی کردند امکان نداشت که انقلاب پیروز شود.

سال ۵۶ که صحبت از انقلاب می شد، وقتی جمعیت را می دیدیم خوشحال می شدیم که جمعیت هست و دلمان شاد می شد و حرکت انجام می دادیم. مثلا ۱۹ دی ۵۶، ۲۹ بهمن و امثال اینها با حضور مردم واقع شد و اگر حضور مردم نبود اصلا امکان نداشت که این حرکت ادامه پیدا کند. وقتی که ۱۷ دی در روزنامه به حضرت امام توهین کردند، هیچ کدام از شاه، طرفداران شاه، روزنامه نویس و مقاله نویس، به ذهنشان هم خطور نمی کرد که بعد از نوشتن این روزنامه حرکتی انجام بگیرد.

خود من یکی از مؤثرین حرکت ۱۹ دی در قم بودم. یعنی تقریبا از خیلی ها مؤثرتر بودم؛ برای اینکه در جمع بزرگان، اساتید، مراجع معظم فعلی در منزل آیت الله العظمی نوری همدانی، آیت الله العظمی مکارم شیرازی، آیت الله العظمی وحید خراسانی و آیت الله العظمی سبحانی برای اطلاعیه دادن حضور داشتم ولی خدا می داند نه ما و نه هیچ کدام از کسانی که جمع شدند و اطلاعیه دادند فکر نمی کردند که با این اطلاعیه جمع کثیری حرکت کند و فقط ۱۸ دی درس را تعطیل اعلام کردند.

مردم وقتی فهمیدند چنین اهانتی به مرجع تقلید شده ۱۹ دی خودشان حرکت کردند و بیت آیت الله العظمی گلپایگانی، آیت الله العظمی نجفی، آیت الله العظمی هاشم آملی و امثال اینها جمع شدند و بعد هم منزل اساتید بزرگ آن زمان که الآن از مراجع هستند از جمله آیت الله العظمی مکارم، آیت الله وحید خراسانی و آیت الله العظمی نوری همدانی رفتند که بعد از ظهر منزل آقای نوری جمعیت کثیری آمدند و اول من و بعد آیت الله نوری سخنرانی کردیم.

این جمعیت کثیر آنقدر بود که نیروهای دولتی حساب کار خودشان را کردند و از تهران هم دستور آمده بود حرکت تندی انجام بدهند که مردم را به توپ بستند و در چهارراه ارم زدند و این مثال پیش آمد. ادامه آن در ۲۹ بهمن تبریز غوغا بود و تمام خیابان ها را بستند و حرکت جمعی به طرف مسجد راه انداختند و این مسأله با جمعیت ادامه پیدا کرد. در چهلم تبریز، یزد این کار را کرد و در چهلم یزد، جای دیگر این کار را کردند و همه جا، شیراز، جهرم، کرمان و مشهد دنبال آن آمدند تا اینکه این انقلاب پیروز شد.

۱۷ شهریور واقعا شاه می خواست تمام انقلابی ها را نابود و حرکت را خاموش کند اما با وجود مردم امکان نداشت. حضرت امام همیشه این را می فرمودند که اگر مردم نبودند هیچ وقت این انقلاب پیروز نمی شد. لذا حضرت امام از اول گفته اند که این انقلاب متعلق به مردم است و حکومت هم متعلق به مردم است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *