جایی که ما بدانیم رفتار خاص ما بر خلاف اهداف ما است که می‌خواهیم منکر را .

جایی که ما بدانیم رفتار خاص ما بر خلاف اهداف ما است که می‌خواهیم منکر را در جامعه جمع و معروف را اثبات کنیم، و به وسیله درست عمل نکردن و خشن عمل کردن ما آن اهداف به دست نمی‌آید، در این صورت نه‌تنها امر به معروف واجب نیست بلکه حرام می‌شود.

%۸۲

%۱۸

کل آرا
۲۲۸
با برچسب , , , .

متن منبع

آیت‌الله موسوی تبریزی: جایی که ما بدانیم رفتار خاص ما بر خلاف اهداف ما است که می‌خواهیم منکر را در جامعه جمع و معروف را اثبات کنیم، و به وسیله درست عمل نکردن و خشن عمل کردن ما آن اهداف به دست نمی‌آید، در این صورت نه‌تنها امر به معروف واجب نیست بلکه حرام می‌شود.

آیت الله سیدحسین موسوی تبریزی، دادستان اسبق کل کشور، به جماران گفت: آقای بهشتی و آقای مطهری تأکید داشتند که باید اصول را بچسبیم؛

اول ستون را در زمین محکم کنیم و بعد در رابطه با فروعات نهی از منکر کنیم. لذا بزرگان ما خیلی روی این اصرار نمی کردند که

در خیابان با بی حجاب ها برخورد کنید که مرحوم آقای طالقانی سخنرانی خیلی قشنگی در این زمینه دارد.

در چند روز اخیر کلیپی از برخورد مأموران نیروی انتظامی با یکی از بانوان در شبکه های مجازی و رسانه های کشور بازتاب فراوانی

داشته و افراد مختلفی به این نوع برخورد با یک پدیده فرهنگی انتقاد داشته اند. به این بهانه با دادستان اسبق کل کشور در خصوص

شرایط امر به معروف گفت و گویی داشته ایم و ضمن بررسی این موضوع، خاطرات ایشان از نظر بزرگان انقلاب اسلامی از جمله

شهید بهشتی، شهید مطهری و آیت الله طالقانی را در خصوص امر به معروف و ترویج حجاب و مبارزه با بی حجابی شنیدیم.

در ادامه مشروح گفت و گوی خبرنگار جماران با آیت الله سیدحسین موسوی تبریزی را می خوانید:

به نظر شما چه قدر رفتار خشن در انجام کارهای فرهنگی، پیاده سازی امر به معروف و نهی از منکر و ترویج حجاب

می تواند مؤثر واقع شود و ما را به هدف اولیه انجام این برنامه های فرهنگی برساند؟

خود این امر به معروف و نهی از منکر برای ما یک اعلامیه و تابلو است که چگونه رفتار کنیم. معروف چیزی است که در

عرف آن را خوب می شناسند؛ یعنی عقل عرفی جامعه آن را خوب می شناسد. اگر ما بخواهیم امر به معروف انجام بدهیم،

خود کار ما باید معروف باشد. ما در قرآن داریم که «وَ جادِلْهُمْ بِالَّتی‌ هِیَ أَحْسَنُ» یعنی به پیامبر(ص) دستور می دهد حتی در

رابطه با کفار، محاربین و کسانی که پشت پرده خلاف می کردند هم «أحسن» صحبت کند. حتی در جاهای دیگر دارد که «قول اللینا».

کسانی که امر به معروف می کنند شرایط را بدانند

پس اولین شرط امر به معروف و نهی از منکر این است که کسانی که امر به معروف می کنند خودشان این شرایط را بدانند و

با رعایت این شرایط امر به معروف و نهی از منکر کنند. جایی که ما بدانیم رفتار خاص ما بر خلاف اهداف ما است که می خواهیم

منکر را در جامعه جمع و معروف را اثبات کنیم و به وسیله درست عمل نکردن و خشن عمل کردن ما آن اهداف به دست نمی آید، در

این صورت نه تنها امر به معروف واجب نیست بلکه حرام می شود. یعنی اگر کسی بود که گناه صغیره می کرد، دیگر عناد می کند و گناه کبیره انجام می دهد.

اینکه چه کسی می تواند امر به معروف و نهی از منکر کند و چگونه می تواند امر به معروف و نهی از منکر کند و چه کسی را باید

امر به معروف و نهی از منکر کند شرایط سختی دارد. لذا اگر کسانی که امر به معروف می کنند درست کار انجام بدهند، در روایت داریم که رسالت انبیاء و کار ائمه(ع) را ادامه می دهند.

من متأسفم که بعد از این بالغ بر ۴۰ سال انقلاب، هنوز در جامعه ما شرایط این کار خیلی توضیح داده نشده و مأمورین خاصی هم که

برای این کار مشخص شده طوری برخورد می کنند که کسانی که در خانه هایشان نشسته اند و بی حجاب یا با حجاب هستند هم از این کیفیت

برخورد ناراحت می شوند. یعنی نه تنها خود آن فرد از کارش بر نمی گردد، ولو اینکه آن لحظه یک چادر پیدا کند و روی سرش بیاندازد،

دیگران هم ناراحت می شوند این منکر در جامعه می ماند و نهی از منکر مؤثر واقع نمی شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.