mardomvarohaniat.com مردم امام جمعه منفعل نمی‌خواهند

مردم امام جمعه منفعل نمی‌خواهند

سخنان هفته گذشته حجت‌الاسلام حاج‌علی‌اکبری که طرح مصادیق فساد از تریبون نماز جمعه را ممنوع اعلام کرد، پرده از دلایل و ریشه‌های انفعال سال‌های اخیر امامان جمعه در روشنگری فسادها و سوءمدیریت‌ها برداشت و نشان داد که چرا ستاد اقامه نماز جمعه، یک امام جمعه‌ متهعد همچون حجت‌الاسلام لواسانی را خانه‌نشین کرد. این سخنان که واکنش شدید طیف‌های مختلفی از فعالان سیاسی، مذهبی و اجتماعی را به همراه داشت، یک‌بار دیگر نشان داد که طرح مبارزه با فساد از تریبون‌های نماز جمعه تنها کاربرد کلیدواژه‌ای دارد. با تشکیل شورای سیاستگذاری ائمه جمعه، امامان جمعه تنها به طرح روایات سیاسی یک جناح خاص تبدیل شده‌ و در انجام مسئولیت مردمی و مطالبه‌گری خود عاجز مانده‌اند. از این رو، در سال‌های اخیر موضوعاتی همچون فسادستیزی تنها برای پیشبرد اهداف سیاسی و جناحی از تریبون نماز جمعه مطرح می‌شوند، و روشنگری و اقامه عدالت از تریبون‌ها رخت بر بسته است. این روند باعث کاهش حضور مردم در نمازهای جمعه، گسترش دین‌گریزی در جامعه و افزایش ناامیدی در بین مردم مستضعف شده است. در این شرایط باید پرسید: اکنون که فساد تا عرش اعلای مجلس، دولت و حتی قوه قضائیه هم رسوخ کرده، چرا امامان جمعه علی‌وار عمل نمی‌کنند و بقای منبر را به بقای ملت ارجح می‌دانند؟

 

مقوله عدالت در چند دهه گذشته مدام در گفتمان انقلاب مطرح بود و در سالیان اخیر با تلاش‌های گروه‌های مطالبه‌گر دانشجویی و بسیجی، واژه «عدالت‌خواهی» کلید خورد. لیکن در چند سال گذشته که تحریم‌ها و ناتوانی اقتصاد مقاومتی، مشکلات معیشتی مردم را تشدید کرد، عدالت به موضوعی سیاسی تبدیل شد. این موضوع که محور پیام‌رسانی‌های انتخاباتی حجت‌الاسلام رئیسی نیز شد، باعث شد که «عدالتخواهی» از یک حرکت اجتماعی به یک شعار سیاسی تبدیل شود. این کلیدواژه حتی به تریبون‌های نماز جمعه نیز ره گشود و امامان جمعه گهگاه خواستار ترویج «فرهنگ عدالت‌خواهی» در جامعه می‌شدند؛ لیکن در اکثر موارد، امامان جمعه به کلی‌گویی بسنده کرده و از بیان مصادیق فساد و بی‌عدالتی در جامعه خودداری می‌کردند. ناکارآمدی‌ها در مبارزه فسادستیزی در یکی دو سال گذشته با انتقادات صریح حسن رحیم‌پور ازغدی که اوضاع فعلی نماز جمعه‌های کشور را «باتلاق محافظه‌کاری» خواند بازتاب خاصی در رسانه‌ها داشت. لیکن با حذف ازغدی از لیست سخنرانان پیش‌خطبه‌ای نمازهای جمعه توسط شورای سیاست‌گذاری ائمه جمعه، صدای منتقد دیگری در این زمینه شنیده نشد.

 

سایت «مردم و روحانیت» در سالهای گذشته مدام به مقوله فسادستیزی پرداخته و عملکرد قوه قضائیه و موضع‌گیری‌های روحانیون و امامان جمعه را در چارچوب نتایج نظرسنجی‌های مردمی و مطالبات جامعه بررسی و تحلیل نموده است. در این تحلیل‌ها نیاز بازگشت به مردم‌محوری و مطالبه‌گری توسط نهاد امامت جمعه مکرراً گوشزد شده و حتی در مواردی انتقادات سازنده‌ای به برخی از ائمه جمعه و سخنرانان پیش از خطبه ارائه شده است. لیکن با سخنان اخیر حجت‌الاسلام محمدجواد حاج‌علی‌اکبری، رئیس شورای سیاستگذاری ائمه جمعه کشور درباره ممنوعیت طرح مصادیق فساد از تریبون‌های نماز جمعه، برای دلسوزان حوزه و محراب مسجل شد که فسادستیزی واقعی در دستور کار امامان جمعه نیست. این سخنان که با واکنش بسیاری منفی کاربران در فضای مجازی مواجه شد، حتی برخی از اعضای جبهه پایداری را نیز برافروخت.

 

حجت‌الاسلام سیدسعید لواسانی

تریبون نماز جمعه دیگر محلی برای روشنگری از ظلم ظالمان و اعاده حقوق مردم نیست. رویه سالیان اخیر که روایات تبیینی از تریبون‌ها به حدی کنترل می‌شود که بین ائمه «وحدت کلام» ایجاد شود، باعث شده سخنان ائمه جمعه از حد خط مشی محافظه‌کارانه شورای سیاست‌گذاری فراتر نرود. نتیجه چنین رویکردی این است که اعتماد مردم نسبت به امام جمعه خود و استقلال فکری وی برای احقاق حقوق مردم از حاکمان کاسته شود. سخنان اخیر حاج‌علی‌اکبری همچنین اشاره‌ای به عدالتخواهی‌های امام جمعه عزل شده لواسان داشت. وی با توصیف روشنگری‌ها و فسادستیزی حجت‌الاسلام لواسانی به عنوان «دروغ بزرگ رسانه‌ای»، مهر تأئیدی بر حواشی پرونده عزل امام جمعه لواسان زد که جزو معدود امامان جمعه‌ای بود که در سال‌های گذشته به معرفی مصادیق فساد از تریبون‌های نماز جمعه پرداخته بود.

 

بیشتر بخوانید:

 

حجت‌الاسلام محمدجواد حاج‌علی‌اکبری

حاج‌علی‌اکبری تصمیم ممنوعیت طرح مصداق‌های فساد از تریبون نماز جمعه را با احتمال اشتباه و بدنام کردن اشخاص توجیه می‌کند، لیکن وی لازم است توضیح دهد که آیا عملکرد امامان جمعه در سالهای اخیر در اشاره به اهمیت عدالت در جامعه تابه‌حال اثر مثبتی در مبارزه با فساد داشته است؟ بسیاری از منتقدین جناب حاج‌علی‌اکبری، سخنان ایشان را مغالطه و محافظه‌کارانه توصیف می‌کنند و سیاست‌های وی را عامل مهمی در انفعال امامان جمعه در مبارزه با فساد و رانتخواری در میان مسئولان و مدیران حکومتی می‌دانند. به راستی آیا تنها اعلام حمایت امامان جمعه از مبارزه با فساد کافی است یا باید از آنها انتظار داشت که در این زمینه پیشرو باشند و مصادیق فساد را در شهر خود شناسایی و به مردم و قوه قضائیه معرفی کنند یا اجازه دهند زیر پوست جامعه جولان دهند؟

 

حجت‌الاسلام احمد رهدار

چندی پیش مقام معظم رهبری در توصیف اوضاع عدالت در جامعه، محافظه‌کاری را عامل اضمحلال عدالت در کشور خواندند و با انتقاد از محافظه‌کاری در عدالت‌طلبی، از اکتفا به شعارهای عدالت‌محور انتقاد کردند. ایشان چنین عدالت‌طلبی را «منحرف، ریاکارانه و دروغین» توصیف می‌کنند. این سخنان را می‌توان به نیاز مبرم کنونی برای تحول ساختاری در مسئولیت‌های امامان جمعه تعمیم داد. در سالهای گذشته انتقادهای بی‌شماری نسبت به «اداری‌شدن نقش امامان جمعه» و مردمی‌نبودن آنها مطرح شده، لذا تحول ساختاری برای بازگشت آنها به نقش سنتی خود به عنوان محور جامعه اسلامی برای فسادستیزی، فرهنگ‌سازی و تربیت معنوی مردم حیاتی است. حجت‌الاسلام احمد رهدار، استاد حوزه و دانشگاه اخیراً در برنامه جهان‌آرا با انتقاد از عملکرد امامان جمعه در سال‌های اخیر، ناتوانی آنها در انجام رسالت خود به‌عنوان پل ارتباطی میان مردم با حاکمیت را عامل روند «نزولی» نمازهای جمعه می‌بیند. وی ریشه این ناتوانی‌ها را در تصمیمات شورای سیاستگذاری می‌بیند که به جای «تشتت»، از «تکثر» جلوگیری کرده است، و توصیه می‌کند که به جای خط مشی‌های ارسالی به امامان جمعه، یک «مانیفست محتوایی» بسازد که براساس آن امامان جمعه بتوانند فکر کنند و سخن بگویند.

 

خط مشی‌های شورای سیاست‌گذاری در سالی که گذشت علت سکوت طولانی امامان جمعه در بسیاری موضوعات حیاتی جامعه بود که نیاز به روشنگری و اعلام جهاد داشت. عدم مطالبه‌گری امامان جمعه در توصیف عمق مشکلات معیشتی مردم، یا تأخیر آنها در انتقاد از کمبود واکسن، و یا سکوت آنها در محکوم کردن توهین به مراجع تنها نمونه‌هایی از سیاست‌زدگی خط مشی‌هایی است که شورای سیاست‌گذاری به امامان جمعه دیکته می‌کند. در باب فساد هم امامان جمعه به عنوان نمایندگان حاکمیت باید جوابگو باشند که اگر براستی فساد سیستمی نیست، چرا مصادق آن را معرفی و رسوا نمی‌کنند؟ امامان جمعه که هر هفته فساد را علت ناکارآمدی‌های نظام معرفی می‌کنید، چرا سکوت اختیار کرده‌اند؟ و اگر فی‌الواقع، فساد سیستمی هست، پس چرا دست روی دست گذشته‌اند و اقدام جهادی نمی‌کنید؟ چرا به موضع‌گیری‌های کاذب اکتفا می‌کنند و فقط حرف می‌زنند؟ اینگونه سکوت‌ها تنها باعث ریشه‌دار شدن فساد و در منصب ماندن امثال طبری‌هاست.

 

امیرالمؤمنین در خطبه ۳۳ نهج البلاغه و نامه ۶۲ فساد سیاسی را عامل فساد اقتصادی معرفی می‌کند و مردم و حاکمان را در اعلام عاملین فساد در جامعه اسلامی مسئول می‌داند. رویکرد فعلی شورای سیاست‌گذاری که به جای مردم‌محوری، سیاست‌محور است تنها به محافظه‌کاری و انفعال امامان جمعه منجر شده است. امامان جمعه باید به جای تکرار کلیدواژه عدالت‌خواهی، به معنای کلمه عدالت‌طلب باشند و در این راه با همکاری با دستگاه قضائی، مصادیق فساد را معرفی و خنثی کنند. وقایع چند سال گذشته به مردم اثبات کرده که فساد در جای‌جای نظام ما رخنه کرده و زمان آن رسیده که امامان جمعه به نقش اصیل خود در روشنگری و اصلاح ساختارها بازگردند. مطالبه‌گران، گروه‌های جهادی، بسیج دانشجویی و بسیاری دیگر از جوانان انقلابی در سالهای اخیر نگرانی‌های خود از ناکارآمدی‌های ائمه جمعه را بیان کرده‌اند، حال وقت آن رسیده که شورای سیاست‌گذاری در نهاد نماز جمعه تحولی ساختاری ایجاد کند تا مردم دوباره به مصلاها بازگردند.

 

لطفاً نظرات خود را در قسمت نظرسنجی سایت ارائه کنید. نتایج این نظرسنجی‌ها را می‌توانید در بخش سنجش‌های آماری، زیر عنوان مردم چه می‌گویند مطالعه کنید. درضمن، ما را در رسانه‌های اجتماعی (تلگرام، اینستاگرام و توییتر) نیز دنبال کنید

 

 

 

https://t.me/Mardom_rohaniat

https://twitter.com/Mardom_rohaniat

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *