ما با که نشینیم که یاران همه رفتند

خبر درگذشت آیت‌ الله‌ سید محمود هاشمى شاهرودى جامعه روحانیت را در غم از دست دادن بزرگی دیگر فرو برد. در حالی که وضعیت جسمی این بزرگ فقه شیعه طی ماه های گذشته  بارها نامساعد شد و حتی برخی رسانه ها خبر فوت و درگذشت ایشان را چندی بار در روزهای گذشته منتشر کردند، ابتدا این خبر توسط بیت ایشان تکذیب شد. اما بالاخره در روز ۳ دیماه ۱۳۹۷ مصادف با ۱۵ ربی الثانی ۱۴۴۰ هجری قمری معظم له دعوت حق را لبیک گفت. سید محمود هاشمی شاهرودی در طول عمر پر برکت خویش در مناصب مختلفی از جمله رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، رئیس قوه قضائیه، عضو شورای نگهبان و مجلس خبرگان و نماینده مجلس شورای اسلامی از ابتدای انقلاب خدمات ارزنده ای داشته است. مناسب دانستیم مروری داشته باشیم بر زندگی این فقیه و خلائی که مطمئنا با فوت ایشان نه تنها در نظام سیاسی کشور و در میان روحانیون نسل اول انقلاب بلکه در حوزه ایجاد خواهد شد.

آیت الله شاهرودی یار وفادار حضرت امام خامنه ای بودند و بسیاری از ایشان به عنوان یکی از گزینه هایی مناسب برای ادامه خط رهبری یاد می کردند. با توجه به عمق فکری و اعتقادی آیت الله شاهرودی و توان ایشان در امتزاج اصولگرایی و عملگرایی، قطعا فقدان حضور ایشان در سال های آینده به شدت احساس خواهد شد و پرکردن جای خالی ایشان، چالش بزرگی برای مردم و مسئولین خواهد بود.

آیت‌ الله‌ العظمی سید محمود هاشمى شاهرودى (مد ظله) در سال‌ ۱۳۲۷ هجرى شمسى در شهر نجف‌ و در خانواده‌ مذهبى و از سادات‌ منسوب‌ به‌ امام‌ حسین‌(ع‌) چشم‌ به‌ جهان‌ گشود. پدرش‌ مرحوم‌ آیت‌ الله‌ سید على حسینى شاهرودى، از شاگردان برجسته مرحوم آیت الله العظمی خویی (ره) بود که بحث های اصول و فقه استاد خود را به رشته تحریر درآورد. ایشان تحصیلات‌ ابتدایى را در مدرسه‌ علوی نجف‌ به‌ پایان‌ رسانید و سپس‌ به‌ تحصیلات‌ حوزوى روى آورد. او با توجه‌ به‌ موقعیت‌ علمى خانوادگى و نیز با توجه‌ به‌ هوش‌ و استعداد سرشار و کوشش‌ فراوان‌ خود، در مدتى اندک توانست‌ دروس‌ دوره‌ سطح‌ را به‌ پایان‌ رساند. این فقیه بزرگوار پس‌ از آن‌ به‌ حلقه‌ درس‌ آیت‌ الله‌ العظمى شهید سید محمد باقر صدر (اعلی الله مقامه الشریف) پیوست‌ و سالها در خدمت‌ استاد خود، مبانى اجتهاد در اصول‌ و فقه‌ را به‌ خوبى آموخت‌ و در درس‌ دیگر مراجع‌ آن‌ روز نجف‌ از جمله‌ امام‌ خمینى‌(ره‌) و آیت الله العظمی خویی (ره)  نیز با جدیت‌ شرکت‌ جست‌ و بهره‌هاى فراوان‌ برد.

آیت‌ الله‌ سید محمود هاشمى شاهرودى از کارگزاران باوفای انقلاب و رهبری بود و درک عمیقی که از مکتب اصیل فقه شیعه داشت باعث شده بود که بسیاری از ایشان به عنوان یکی از گزینه های اصلی ادامه رهبری و ولایت فقیه یاد می کردند که متاسفانه با ارتحال ایشان مطمئنا، خلا بزرگی برای دلسوزان ولایت ایجاد شده. ایشان که اهل اعتلاف بودند و با وجود اعتقاد قوی به اصول شیعه و مبانی سنتی نگاهی نوین نیز به مسایل روز داشتند از معدود روحانیونی بودند که با وجود ورود به عرصه سیاست توانستند جایگاه خود را به عنوان یک فقیه اندیشمند نیز حفظ کنند و در ساختار سیاسی کشور با وجود داشتن پست های سیاسی، جایگاه فقهی خود را از دست ندهند. متاسفانه در سالهای اخیر به علت اشتغالات اجرایی و اداری، بسیاری از استعدادهای حوزه مجال نیافتند که به عمق لازم فقهی برسند و همچنان که در مقاله ای به عنوان «جای خالی آیت الله مطهری و آیت الله بهشتی را چه کسانی پر خواهد کرد؟« اشاره کردیم، فقدان مطهری ها و بهشتی ها همچنان احساس می شود. در این شرایط، آیت الله شاهرودی نمونه ای استثنایی از تلفیق عمل و نظر بود و شایسته است که طلاب جوان، ایشان را در بحث و عمل الگو قرار دهند.

در انتها میخواهیم با اظهارنظر آیت‌الله سید محمد باقر صدر در مورد ایشان این متن را به پایان ببریم. در مجموع رابطه آیت الله شاهرودی و آیت الله صدر به گونه‌ای بود که آیت الله شاهرودی در محفلی فرمودند: «به تنها کسی که آیت‌الله صدر به صورت مکتوب و خطی اجازه اجتهاد دادند، من بودم، ولی این را هیچ‌جا مطرح نکردم.» آیت‌الله صدر نیز درباره آیت الله شاهرودی فرمودند: «ایشان از مجتهدینی است که اسلام و مسلمین به او چشم دوخته و امید بسته‌اند. از خداوند بزرگ مسئلت دارم، ایشان را که ذخیره‌ای برای شریعت و اسلام است، در پناه خود محفوظ نگه دارد.»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.