مذاکره، جنگ، مصلحت

مذاکره، جنگ، مصلحت

مقام معظم رهبری پس از تحرکات اخیر در منطقه فرمودند که «نه جنگ خواهد شد و نه مذاکره.» اکنون با توجه به حساسیت و مخاطرات امنیتی موجود، همه آحاد جامعه باید تمام تلاش خود را بکنند تا شرایط از کنترل خارج نشود و توطئه های دشمنان انقلاب، اسلام و ایران عملی نشوند. در این میان جامعه روحانیت مسئولیت بسیار ویژه و خطیری دارد تا با بهره گیری از رهنمودهای قرآنی و روایی، درک بهتری از گزینه های موجود و راه های خروج از بحران های احتمالی و رهایی از شیطنتهای دشمنان را ارائه دهند.

این گزاره که «جنگ نمی شود» مشروط به آن است که ما درکی همه جانبه نسبت به وضعیت پیش رو داشته باشیم و با تکیه به این درک، دچار اشتباه محاسبه نشویم. طی سالهای اخیر به حمدالله و به همت فن آوری های بومی، صنایع دفاعی ما چه از لحاظ سخت افزادی و چه از لحاظ نرم افزاری و همچنین از نظر امور عملیاتی و مدیریتی، پیشرفت های شگرفی داشته اند. خوشبختانه دلاورمردان نیروهای مسلح ما مصداق آیه شریفه «و اعدوا لهم ما استطعتم من قوه» بوده اند.

در این میان باید مراقب برخی توجیهات برای عملیات تحریک آمیز و حملات پیش دستانه علیه دشمنان بود و به اشتباه برداشت هایی اشتباه از احکام ولایی و توصیه های روشنگرانه مقام معظم رهبری نکنیم. در این راستا باید یادآور شد که حکم ولایی «آرایش جنگی» کاملاً جنبه دفاعی دارد و در پاسخ به تحرک های اخیر در منطقه صادر شده و هرگز نباید بگونه ای از آن تعبیر شود که بهانه ای به دست دشمن بدهد. ما باید مراقب باشیم که اظهارات رهبر معظم انقلاب بر اینکه «جنگ نخواهد شد» سوء تعبیر نشود. دست‌یابی به یک برتری راهبردی در مقابل دشمنان هرگز نباید بگونه ای بررسی و اجرایی شود که بواسطه مثلاً حملات پیش دستانه از سوی ما، مخاطرات جبران ناپذیری را بر علیه خودمان بوجود بیاورد.

در واقع گزاره «جنگ نخواهد شد» مشروط به شروطی است که باید به درستی مورد توجه و رعایت قرار گیرد و الا در صورت بروز حملات پیش دستانه از سوی هر کدام از طرفین، شرایط می تواند به سرعت تغییر کند و بالا گیرد، که خدایی ناکرده ممکن است حتی به یک تقابل تمام عیار نیز بانجامد که تبعات آن قابل پیش بینی نخواهد بود. باید از هرگونه «عملکرد پیش دستانه» پرهیز و اجتناب کرد و در واقع در راستای یک «عملکرد پیش گیرانه» فعالیت کرد. ما از وجب به وجب خاک کشور، مردم این مملکت و انقلاب اسلامی ایران دفاع خواهیم کرد ولی هرگز قصدی برای تعارض، مخاصمه و کشتار احدی را نداشته و نداریم و باید در خصوص توطئه هایی که اینگونه مخاصمه جویی ها را به احکام ولایی مرتبط می کنند روشنگری کرد.

در این برهه حساس از تاریخ کشورمان و در زمانی که گام دوم انقلاب اسلامی را برداشته‌ایم، نقش روحانیت در جلوگیری از یک جنگ خانمانسوز، از هر زمانی پر رنگ‌تر و خطیرتر و حیاتی‌تر است. بگوش میرسد که برخی از غیر روحانیون به موضوع «جهاد ابتدایی» اشاره کرده‌اند که البته در این باب نظرات جامعی ارائه نشده و مصداق شناسی این امر مستلزم تحقیقات کارشناسانه بیشتری است. حضرت آیت الله فاضل لنکرانی (دامت برکاته) در یکی از جلسات دروس خارج فقه به این موضوع پرداخته‌اند و البته بعضی از علما و محققان مثل حضرت آیت الله محمدهادی معرفت (دامت برکاته) جهاد را کلاً دفاعی می‌دانند و اعتقاد دارند که در دین مبین اسلام، هیچ جهادی به اسم «جهاد ابتدایی» ذاتاً وجود ندارد. به همین خاطر است که روحانیت نقش مهمی در روشنگری دارد تا اجازه ندهد تعابیر نادرست باعث شود «دیوانه ای سنگی را به چاه بیندازد که صد عاقل هم نتوانند آنرا درآورند.»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.