مسابقه ورزشی‌ها با ارزشی‌ها بر سر افتتاحیه کربلا

مسابقه ورزشی‌ها با ارزشی‌ها بر سر افتتاحیه کربلا

مراسم افتتاحیه مسابقات فوتبال غرب آسیا که در روز سه شنبه ۸ مرداد در کربلا برگزار شد، بیش از آنکه در عراق حاشیه ساز شود در ایران مورد توجه برخی گروه ها قرار گرفت و به موضوعی نسبتا جنجالی میان ارزشی ها و ورزشی ها و به طور خاص دوستانی تبدیل شد که حضور زنان بی حجاب در استادیوم که هم موسیقی نواختند و هم رقصیدند را توهین به قداست کربلا دانستند. گزارش ها حاکی از آن است که یک دختر جوان نوازنده ویولن، سرود ملی عراق را نواخته و همزمان دو دختر جوان دیگر در کنار یک پسر جوان در لباس‌هایی به رنگ پرچم عراق بدون پوشش سر و با حرکات موزون در این مراسم حضور داشتند. برخی همچون آیت‌الله حسینی همدانی، امام جمعه کرج، خواستار برخورد و اعتراض دستگاه دیپلماسی ایران نسبت به این واقعه شد. ولی سوال اینجاست که آیا اینگونه واکنش ها به معنی دخالت در امور داخلی عراق نیست؟،

این در حالی است که در گزارش‌ها آمده است که دفتر آیت‌الله سید علی سیستانی، بزرگترین مرجع شیعیان عراق، درباره برگزاری این مراسم هیچ اظهار نظری نفرمودند. واکنش های جسته و گریخته ای در عراق از طرف برخی از مسئولان دولتی شکل گرفت اما از طرف روحانیون به غیر از حجت الاسلام مرتضی مدرسی فرزند آیت الله سید محمد تقی مدرسی و امام جمعه نجف اشرف،‌صدرالدین القبانچی، واکنش خاص دیگری صورت نگرفت. سید محمدتقی مدرسی خواستار رسیدگی به این رفتار بر اساس قانون قدسیت کربلا شد و امام جمعه نجف نیز با تاکید بر همین موضوع خواستار برکناری وزیر ورزش عراق شد. همچنان که واکنش ها به این موضوع در عراق کاهش می یافت وقتی این موضوع در فضای مجازی به عنوان الگویی برای مطالبات زنان در ایران اسلامی مطرح شد، شاهد واکنش های تندی از سوی برخی از روحانیون کشور بودیم. قابل ذکر است که استادیوم بین المللی کربلا در هشت کیلومتری حرم امام حسین (ع) قرار دارد و ۹ تیم ملی از سایر کشورهای اسلامی اردن،‌ بحرین،‌ عراق،‌ کویت،‌ لبنان،‌ فلسطین،‌ عربستان سعودی،‌ سوریه و یمن در این مراسم حضور داشتند اما واکنش‌ها در کشور ما بیش از سایر کشورهای اسلامی بوده است.

لازم به ذکر است که آنچه برخی از معترضان به ماجرای افتتاحیه این بازی‌ها به عنوان «قانون قدسیت کربلا» اشاره می‌کنند در سال ۲۰۱۲ میلادی به تصویب شورای استانداری کربلا رسیده ولی اجرایی شدن آن جدی گرفته نشده است. این قانون که شامل مواردی چون منع قماربازی یا منع مشروبات الکلی در اماکن عمومی است مشابه قواعدی است که عربستان سعودی در شهرهای مکه و مدینه اجرا می کند. اجرایی شدن قانون تقدس کربلا با واکنش‌های مختلفی نیز روبرو شده و بسیاری از شهروندان عراقی در رسانه های اجتماعی آن را مغایر حقوق فردی و محدودکننده آزادی‌های اجتماعی شهروندان می دانند و معلوم نیست این قانون تا چه اندازه بتواند با موفقیت اجرایی شود.

حال سوالی که مطرح می‌شود این است که چرا برخی شخصیت ها در ایران بیش از شخصیت های بزرگی همچون آیت‌الله سیستانی، نسبت به این موضوع حساس شده اند؟ آیا این موضوع بحث حدود و ثغور مرجعیت را پیش می کشد و یا تنها واکنشی است از سوی دیدگاه‌های محافظه کارانه برای اینکه اجازه ندهند برخی در داخل کشور و به بهانه انجام چنین مراسمی که با رقص زنان بدون پوشش سر و با موسیقی همراه بوده، مطالبات زنان برای حضور در استادیوم‌های ورزشی را افزایش دهند؟ وقتی شیخ عبدالمهدی الکربلایی خطیب جمعه شهر کربلا و نماینده آیت الله سیستانی مرجعیت عالی عراق اعتراضی به این موضوع نکرده اند،‌ چرا حجت‌الاسلام سید مرتضی مدرسی باید از آنچه که در ورزشگاه کربلا رخ داده، از محضر امام حسین (ع) خجالت بکشد و یا امام جمعه کرج ماجرا را به توطئه های دشمن نسبت داده اند و خواستار واکنش وزارت امور خارجه شده اند؟ نظرسنجی سایت «مردم و روحانیت» حاکی از نظر منفی مخاطبان ما نسبت به اینگونه اظهارات دارد که البته تفسیر های مختلفی از این نظر منفی می توان داشت. 

حجت الاسلام حسینی همدانی بحث جهان وطنی بودن اسلام را در توجیه لزوم مداخله در امور عراق عنوان کرده است. آیا در اینجا بحث جهان وطنی بودن اسلام و مرجعیت علی الاطلاق مطرح است؟ با توجه به عدم واکنش مراجع عظام در ایران و و به خصوص عراق به این رویداد بعید است که تمایلی برای مرجعیت علی الاطلاق وجود داشته باشد. در همین حال نباید فراموش کرد که روندهای چند دهه اخیر بیشتر گویای این است که وجه ملی مرجعیت پررنگ تر شده و این امر به طور خاص در نظرات مراجع عظام در خصوص امور سیاسی و مدنی مربوط به کشوری که در آن اقامت دارند مشهود است. با توجه به این روند، طلاب باید تفسیر به روز و همراه با مصلحتی از بحث جهان وطنی بودن اسلام داشته باشند و روش بزرگانی همچون مقام معظم رهبری و آیت الله سیستانی را چراغ راه خود قرار دهند. شاید در مجالی دیگر بیشتر به این موضوع بپردازیم.

 

 

یک نظر

  1. به نظر بنده هم روند مرجعیت ملی و حتی قومی شده. آیت الله کابلی نمونه بارزی از این مرجعیت. در دهه های اخیر هم هجرت علمای عظام به قم قابل توجه است و دیگر کثرت جغرافیایی سابق را ندارند. اگر به این روند بنگریم،‌ابراز نظر در مورد اینکه در کربلا چه گذشت کمی نامانوس است.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *