جعفر سبحانی

جعفر سبحانی معروف به آیت‌الله العظمی سبحانی تبریزی (زادهٔ ۲۰ فروردین ۱۳۰۸ در تبریز)، متکلم، فقیه، اصولی، مفسر، مجتهد شیعی ایرانی و از مراجع تقلید و استادان حوزه علمیه قم است. او به علامه ذوالفنون مشهور میباشد.
پس از فراغت از تحصیلات ابتدایی، در مکتبخانه میرزا محمود فاضل به فراگیری متون ادب پارسی پرداخت و کتاب‌هایی مانند:گلستان، بوستان، تاریخ معجم، نصاب الصبیان، ابواب الجنان و... را فراگرفت. سپس در ۱۴ سالگی رهسپار مدرسه علمیه طالبیه تبریز گردید و به آموختن مقدمات علوم و سطوح پرداخت. علوم ادبی را نزد حسن نحوی و علی‌اکبر نحوی و بخشی از مطول، منطق منظومه و شرح لمعه را از محمدعلی مدرس خیابانی آموخت.
در مهرماه ۱۳۲۵ به قم رفت و به تکمیل سطوح، همت گماشت. باقی‌مانده فرائد الاُصول را نزد میرزا محمد مجاهدی تبریزی و احمد کافی آموخت و کفایة الاصول را هم نزد محمدرضا گلپایگانی فراگرفت.
به غیر از تحصیل دروس فقه و اصول، به آموختن فلسفه و کلام و تفسیر نیز اشتغال داشت. از همین رو در تبریز از سید محمد بادکوبه‌ای استفاده کرد و از او شرح قواعد العقائد را آموخت. سپس در حوزه علمیه قم مطالعات فلسفی‌اش را با شرکت در درس‌های منطق و فلسفه سید محمدحسین طباطبایی تکمیل نمود و در سال‌های ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۰ شرح منظومه و پس از آن بخش اعظم اسفار را نزد او فرا گرفت.
وی هم اکنون از استادان برجسته حوزه علمیه قم است.

%۷۰

%۳۰

کل آرا
۱,۱۵۹
%۴۱

%۵۹

کل آرا
۸۵۶
%۶۷

%۳۳

کل آرا
۱,۰۱۰
%۷۱

%۲۹

کل آرا
۷۹۵
%۶۱

%۳۹

کل آرا
۱,۱۵۲
%۶۷

%۳۳

کل آرا
۱,۰۶۳
%۲۳

%۷۷

کل آرا
۳۹۱
%۴۰

%۶۰

کل آرا
۵۸
%۳۳

%۶۷

کل آرا
۱۰۵
%۳۵

%۶۵

کل آرا
۴۹
%۴۸

%۵۲

کل آرا
۱۸۵