بشیر حسین نجفی

آیت الله شیخ بشیر حسین نجفی فرزند صادق علی فرزند محمد ابراهیم فرزند عبد الله لاهوری نجفی (معروف به آیت الله شیخ بشیر نجفی) سال ۱۹۵۲ م در شهر جالندهر (پنجاب شرقی) هندوستان در خانواده ای اصیل و بزرگ از جهت ایمان و تقوا و مکانت علمی و اجتماعی دیده به جهان گشود.
دروس مقدّماتی (نحو، صرف، بلاغت، فقه و اصول) را در شهر لاهور در نزد عمو (شیخ خادم حسین) و جدّ پدری اش (شیخ محمد ابراهیم پاکستانی) و علامه شیخ اختر عباس پاکستانی (مؤسّس مدرسۀ دینی جامع المنتظر) فراگرفت، و همچنین از محضر علّامه سیّد ریاض حسین نقوی و علّامه سیّد صفدر حسین نجفی بهره مند شد.
آیت الله نجفی در سال ۱۹۶۵ م به جهت سیراب شدن از چشمۀ معارف ناب اهل بیت علیهم السلام در نجف اشرف جوار امیرمؤمنان علیه السلام رحل اقامت افکند و در دروس اساتید و علمای معروف و بزرگ آن دیار (همچون آیت الله شیخ محمد کاظم تبریزی و آیت الله سید محمد روحانی) شرکت کرد.
در سال 1968 م تدریس دروس سطوح عالی حوزه را در مدرسۀ مهدیّه و مدرسۀ شبّریه و مسجد هندی آغاز کرد.
و از مهمترین اساتید درس خارج آیت الله شیخ بشیر نجفی می توان آیت الله سید ابوالقاسم خوئی را برشمرد، ایشان یک دورۀ کامل اصول را خدمت ایشان حاضر شد و در فقه نیز از بحث صلات مسافر تا آخرین جلسات درس آیت الله خوئی بهره گرفت.
و از سال ۱۹۷۴ م درس خارج خود را در مدرسۀ دار الحکمه و مدرسۀ دار العلم و مدرسۀ شبّریه و مدرسۀ قوام و مسجد کاشف الغطاء و مسجد هندی ارائه می داد و تا امروز درس خارج فقه و اصول و درس تفسیر و اخلاق در دفترشان برقرار است.
آیت الله نجفی تألیفات فراوانی (حدود ۳۹ عنوان کتاب) دارند که بخشی از آن به چاپ رسیده و برخی دیگر مخطوط باقی مانده اند.

در حال حاضر ایشان از مراجع عظام تقلید ساکن نجف اشرف به شمار می آیند.